Allochtonen kinderen

Woensdag 17 december, vorig jaar, heb ik een brainstorm artikel gezet over hoe jullie zouden reageren op een kindje die van buitenlandse afkomst -op je stage- is en die niet veel/helemaal niks praat tegen je. Als ze wordt opgehaald praat ze wel tegen haar moeder in hun eigen taal. Zou je die taal gaan leren ect.

Ik vond het leuk om jullie reacties te lezen, en zo te zien is iedereen het wel met elkaar eens. Ook vond ik het grappig dat ik met dat berichtje het meeste reacties kreeg op mijn hele weblog. Maar buiten dat hier is mijn mening over dit onderwerp!

Ik zou gewoon Nederlands blijven praten tegen de moeder (/vader/opa/oma, wie dan ook het kindje ophaald). Makkelijk Nederlandse woorden gebruiken. Als ze het niet snapt, zou ik eerst vragen of de moeder het snapt, zo niet?: dan zou ik het nog een keer zeggen. Ik zal niet in hun taal beginnen te gaan praten want er zijn ook andere moeders die hun kind komen ophalen, en je bent immers gewoon in Nederland.

Tegen het kindje zou ik ook Nederlands blijven praten. Als ze echt niks wil terug zeggen zou ik met gebaren proberen gaan werken. Kijken of dit werkt. Vragen wat het kind wilt gaan doen, of ze snapt (bijv een puzzel ect), of ik haar moet helpen. Misschien dat ze verlegen met gebaren gaat terug praten.. (bijv misschien met haar schouders op gaan dat ze het niet weet) Dit vind ik wel een teken dat het kindje mij wel begrijpt.

Ook zou ik niet, als ik thuis ben van het werk, in een andere taal gaan verdiepen.